BAROMETRI DIPLOMATIK

Prof.Dr.Mehdi HYSENI

KUSH LUAN ME ZJARRIN E TERRORIZMIT, DO TË  DIGJET  NË  FLAKËN  E TIJ !

- Ata që e përdorin dhunën dhe format e terrorit kundër institucioneve të Kosovës janë armiqë të lirisë dhe të  pavarësisë së Kosovës.

Në kuptim të gjerë të marrëdhënieneve ndërkombëtare, terrorizimi është një fenomen i ri, i cili për shkak të difuzionit,  të prapavijës., të qëllimit  dhe formave të ndryshme të “objektit” të tij, nuk mund të përkufizohet  në mënyrë të njëtrajtshme, sepse varet nga vendi ku shfaqet, zhvillohet si rrjedhim i shpërthimit të vatrave të krizës dhe i pakënaqësisë nga zhvillimi i ngjarjeve të caktuara politike. Mirëpo, pavarësisht nga  veprimtaria derivative dhe format joinstitucionale  me karakter nacional, politik, ideologjik, partiak, religjioz, social dhe kriminalogjik të terrorizmit, ky në asnjë mënyrë nuk mund të legalizohet dhe të justifikohet si mjet i ligjshëm për zgjidhjen e problemeve dhe të krizave ndërkombëtare apo të atyre me karakter lokal, duke u thirrur në emër  të luftës për liri, demokraci dhe pavarësi të ndonjë vendi, sepse si mjet të vetëm iracional ka përdorimin e dhunës, i cili çon vetëm në katastrofë dhe në regres të botës së qytetëruar. Prandaj, terrorizmi si akt antinjerëzor dhe antiligjor, me të drejtë sanksionohet me të gjitha ligjet dhe konventat e së drejtës pozitive  ndërkombëtare, si vepër kriminale kundër njerëzimit dhe bashkësisë ndërkombëtare.

Duke mbajtur parasysh të gjitha anët negative dhe çnjerëzore të fenomenit të terrorizmit, si dhe të gjitha pasojat e tij të deritashme në arenën e marrëdhënieve ndërkombëtare, politika shqiptare (pozitë-opozitë), me qëllim të arritjes së objektivave të saj kombëtare politike dhe ndërkombëtare, si dhe të flakjes së papajtueshmërive  mbi baza  politike, ideologjike dhe partiake, në asnjë mënyrë nuk duhet  të krijojë kushte dhe klimë ta favorshme të paraqitjes në skenën politike të individëve apo të grupeve të ndryshme të interesit me ide dhe me  qëllime të errëta për t’i “qëruar hesapet” me forcë, me dhunë dhe me terrorizëm, ashtu siç po insiston dhe po kërkon Serbia gjenocdiale, që shqiptarëve t’ua mveshë veprat e saj terroriste, duke shpresuar se kjo është e vetmja mënyrë e kapshme , që shqiptarët dhe Kosovën t’i privojë nga të drejtat e tyre historike dhe të ligjshme, që të jenë të lirë dhe të pavarur në truallin e tyre të Shqipërisë Etnike. Këtë devizë antishqiptare, duhet ta kenë të qartë tanimë edhe vremçat në Kosovë, e  lëre më ajka politike e Kosovës.  Përderisa jemi përcaktuar të merremi me politikë, atëherë edhe problemet e shfaqura në këtë sfond, duhet të zgjidhen me mjete politike; duke menduar dhe vepruar  politikisht, duke e përdorur arsyen, e  jo duke ndërsyerë dhe përdorur forcën dhe kërcënimin me forcë ndaj rivalëve politikë, sepse me këtë rast nuk do të fitonte asnjë opcion politik paqësor, sado qoftë i drejtë, dhe në favor të interesit të përgjithshëm kombëtar apo të aleatëve ndërkombëtarë, por do të triumfonte iracionalja, që pa dyshim do të shpiente në forma të ndryshme të anarkisë terroriste, ku çmimin më të madh do ta paguanin njerëzit e pafajshëm, si “kalimtarë rasti” ose si “spektatorë të drejtpërdrejtë” të zhvillimit të ngjarjeve tragjike. Thjesht, forca, dhuna, banditizmi me elemente terrorizimi, vijnë në shprehje  vetëm atëherë, kur  bartësit e tyre janë të pafuqishëm, që para opinionit publik të demonstrojnë  pjekurinë e tyre politike  racionale në favor të realizimit të objektivave dhe të interesit të përgjithshëm kombëtar apo në kuptim më të gjerë.

 Duhet të nënvizojmë se ai soj “politikanësh”, që është i prirur të sugjerojë përdorimin e forcës dhe të formave të ndryshme të presionit kundër oponentëve politikë (ashtu siç vepronte Slobodan Milosheviqi me Mirjana Markoviqin-Milosheviqin në likuadimin e kundërshtarëve të tyre politikë, siç ishin: Ivan Stamboliq, Dragan Todoroviq..., etj.), në vend të arsyes dhe të kulturës politike, nuk mund ta ketë vendin në politikë as në kuptimin e ngushtë, as në kuptimin e gjerë të realizimit të qëllimeve të saj qoftë në aspektin kombëtar, qoftë në atë ndërkombëtar.

Për hir të ruajtjes së interesit të përgjithshëm politik kombëtar, parapëlqehet që i gjithë ai “soj politikanësh muskulë” (nëse është i pranishëm në skenën politike në Kosovë, dhe më gjerë), i cili gabimisht dhe me anë të lidhjeve të ndryshme familiare, komerciale  apo të grupeve të interesit të korruptuara kanë “përfunduar” nëpër “kurzhoket” politike dhe partiake si në Kosovë, ashtu edhe në hapësirat e tjera të Shqipërisë Etnike, nevojitet që  sa më parë ta braktisin politikën, dhe të inkuadrohen në forcat e ligjshme policore dhe ushtarake kombëtare apo ndërkombëtare, sepse vetëm atje ekzistojnë kushtet reale për harxhimin e forcës së  tyre ekstreme fizike. Ndryshe, ekzison rreziku që një ditë ajka e mirëfilltë politike  shqiptare t’i dorëzojë “armët politike” para  “politikës së fizkulturës” së  partnerëve të tyre të panatyrshëm, të ashtuqujatur “muskulë”. Një rrezik të këtillë   e paralajmëron edhe përpjekja e fundit e kryerjes së atnetatit ndaj presidentit të Kosovës, Ibrahim Rugova, e cila është për çdo dënim.

Njohtimi i lajmit nga zëdhënësi i Shërbimit Policor të Kosovës, Refki Morina,  dhënë masmediave në Kosovë, se dje (më 15 mars 2005) në orën 8,30 të mëngjesit kishte shpërthyer një mjet eksploziv, i vendosur në një kontejner buzë rrugës “Ramiz Sadiku”,  në atë çastin ku aty pari po kalonte kolona e automjeteve, ku ishte edhe vetura në të cilën ndodhej presidenti i Kosovës, Ibrahim Rugova, me ç’rast ajo u dëmtuar, por fatbardhësisht jo edhe presidenti Rugova, u prit me indinjatë në opinionin publik të Kosovës, si dhe në tërë diasporën shqiptare. Pavarësisht se nga kush është urdhëruar të kryhet  ky akt i shëmtuar atavik. me performanca terrorizimi klasik,  është i patolerueshëm dhe absurd, që çon ujë vetëm  në  “buti të mullirit”  terrorist kolonial dhe gjenocidal të Serbisë, sepse gama e tij  tinëzare antishqiptare nuk ka pasur për qëllim vetëm vrasjen e Ibrahim Rugovës, por edhe vrasjen e lirisë dhe të pavarësisë së Kosovës.  Këtë akt terrorist, po në këtë frymë, e vlerësoi dhe e komentoi edhe “dëshmitari okular” Havier Solana (ministri për Politikë dhe Siguri të Jashtme i Bashkimit Evropian)  në takimin e tij diplomatik me presidentin e Kosovës, dr. Ibrahim Rugova, bërë në Prishtinë, më 15 mars 2005, vetëm disa çaste pas ndodhjes së atentatit kundër Ibrahim Rugovës në qendër të Prishtinës.

Me të drejtë dhe, në kohë të duhur reaguan organet dhe institucionet përkatëse zyrtare të qeverisë së Kosovës, të UNMIK-ut,  subjektet politike, dhe masmediat shqiptare të Kosovës, duke e kualifikuar atë si akt shëmtues dhe antinjerëzor-si akt terrorizmi kundër presidentit Ibrahim Rugova, si dhe kundër rendit, paqes dhe qetësisë së qytetarëve të Kosovës. S’ka  dyshim se kësaj dukurie të shëmtuar, duhet t’i mbyllën të të gjitha rrugët, duke përdorur të gjitha mjetet ligjore vendore dhe ndërkombëtare, në mënyrë që  Kosova, si dhe mbarë populli shqiptar në të gjitha hapësirat e tij etnike në Ballkan, të shpëtojnë nga  kolera e terrorizmit të brendshëm dhe të jashtëm. Duke qenë se,  historikisht, shqiptarët nuk e njohin, as nuk kanë pasur kurrnjëherë kontakte direkte, as indirekte  me fenomenin e terrorizmit qoftë në shkallë vendore apo ndërkombëtare, në interes të përgjithshëm të shqiptarëve është që (pavarësisht nga rrethnat në të cilat ndodhet sot Kosova dhe shqiptarët në Ballkan), çdo shenjë apo parashenjë e terrorizimit të parandalohet në mënyrë preventive me të gjitha mjetet e ligjshme që i ka sot Kosova në dispozicion, duke mbajtur parasysh edhe UNMIK-un, KFOR-in si shtylla kryesofre të mbrojtjes së rendit, të qetësisë, të sigurisë dhe të paqes në Kosovë.

Duke qenë se edhe vitin e kaluar, kryetari i Kosovës, Ibrahim Rugova ka qenë i rrezikuar nga një përpjekje atentati, me rastin kur në oborrin e shtëpisë së tij është hudhur, dhe ka shpërthyer një bombë dore nga një veturë në lëvizje e sipër, mirëpo, edhe në atë rast,  ai i ka shpëtuar më të keqës. Ky është një sinjal i zi, që paralajmëron akte të tjera të ushtrimit të dhunës individuale apo grupore për të arritur ndonjë qëllim të caktuar në kurriz të  Ibrahim Rugovës dhe të qytetarëve të pafajashëm të Kosovës. Mirëpo, pavarësisht se kush qëndron pas këtyre akteve terroriste, dhe pavarësisht se cila është prapavija e tyre (politike, ideologjike, partiake apo religjioze) për t’u arritur qëllime të ndryshme, këtij fenomeni duhet t’i mbyllet çdo pore e tij, pa marrë parasyh “mentorët” dhe aktorët e incimit, të mbështetjes dhe të financimit të tij (në kuptimin e brendshëm dhe të jashtëm) nga forcat e errëta të nëntokës, të cilat për llogari të tyre dhe të huaj kanë për qëllim, që ta libanizojnë Kosovën.

Shfaqja e faktorit të terrorizmit në Kosovë, në çastin më kritik,  kur kjo është duke hyrë në rrugën përfundimtare të pavarësimit të saj,  është  një “bombë e atomike” jo vetëm për shqiptarët e Kosovës, por edhe për fatin e të gjithë shqiptarëve në Ballkan. Nuk përjashtohet mundësia që pas këtyre dy akteve terroriste kundër presidentit Ibrahim Rugova, janë të implikuara drejtpërdrejt dhe tërthorazi forcat terroriste serbe të Beogradit, të cilat në forma të ndryshme janë infilturar dhe po veprojnë fshehurazi në Kosovë (që nga viti 1999, kur Kosova është vënë nën protektoratin ndërkombëtar të UNMIK+KFOR), duke zhvilluar aksione të ndryshme subversive jo vetëm kundër presidentit Rugova, por edhe  kundër institucioneve legale dhe popullatës shqiptare në përgjithësi, me qëllim që përmes tyre t’ia tërheqin vërejtjen opnionit ndërkombëtar, se shqiptarët janë ata, të cilët “po merren me aksione terroriste” për ta detyruar Serbinë, që të kapitullojë para njohjes së pavarësisë së Kosovës, si dhe për ta minuar paqen dhe sigurinë në Ballkan.

Prandaj, duke mbajtur parasysh shkaqet dhe pasojat e terrorizmit të organizuar shtetëror dhe individual serb në Kosovë (1989-1999), si politika zyrtare e Kosovës, ashtu edhe të gjitha partitë dhe subjketet e tjera politike shqiptare, duhet t’i “lexojnë” dhe t’i demaskojnë me kohë qëllimet dhe intrigat provokuese të shfaqjes së çdo forme të terrorizmit në Kosovë.

Së fundi, nëse të dy rastet e përpjekjes së atentatit  ndaj presidentit Ibrahim Rugova, kanë pasur si qëllim konfrontimin e rivalitetit politik, atëherë ky fenomen  nxjerrë në shesh tendencat dhe synimet e rrezikshme, që mosmarrëveshjet dhe papajtueshmëritë politko-ideologjike e partiake, të zgjidhen me forcë dhe në mënyrë të dhunshme, e jo në frymën e dialogut paqësor  të kulturës politike. Kjo formë e politikës së frikësimit dhe e përdorimit të mjeteve të dhunës ndaj rivalëve politikë, jo vetëm se është e papranueshme si mjet i komunimikimit politik dhe demoktratik, por edhe është e dënueshme moralisht, politikisht dhe ligjërisht.

Kosova nuk ka nevojë për akte terroriste  dhe subversive, por është e etur për liri dhe pavarësi. Kështu që,  shkëputjen dhe pavarësinë e Kosovës nga Serbia nuk mund t’ia sjellin aksionet terroriste, as terroristët, por vetëm ata, që e kuptojnë drejt dhe gjithanshmërisht dhimbjen e përmbajtjes së saj gjysmëshekullore nën kthetrat e përgjakshme të Serbisë kolonialiste, e cila dyshohet se ka gisht, edhe në dy rastet e atnetatit ndaj presidentit të Kosovës, Ibrahim Rugova.