|
JEMI NJE KULTURE CE NENG
MEND VDES
ROME - Poeti dhe kengtari
arbersh Pino Cacozza (Zef Kakoca) prezantoi prane selise se ambasades
shqiptare ne Rome albumin e tij te fundit Historia. 17 kenge te
sukseshme te mbedhura ne nje cd, nje karriere e gjate 30 vjecare permes,
poezise, muzikes, historise se kultures arbershe, origjines dhe kultivimit
te tradites arberore
Arti eshte poezia ime...ndersa kenga eshte
rruga per tu afruar me prane njerezve.
Nen padronancen dhe
perkujdesjen e ambasades shqiptare ne Rome prane selise se saj u prezantua
albumi muzikor i kengetarit italo-arberesh Pino Cacozza. Autori i disa
studimeve gjuhesore arberesh, poet, krijues dhe muzikant i veprat e tij,
eshte nje nder artistet me te njohur te komunitetit shqiptare arberesh ne
te gjithe Italine dhe kesaj here deshironte te paraqeste artin e tij ne
nje ambient teresisht shqiptare, te nje Arberie te vogel sic u shpreh ai
per kete takim. Pino ka vizituar here te tjera Shqiperine dhe kontaktet e
tij te meparshme kane qene pothuajse ne fushen e gjuhesise dhe letrave,
ndersa arti dhe muzika e tij kane zene fare pak vend. Eshte kjo eshe e
vecanta e ketij takimi sepse per here te pare prane nje institucioni
shqiptare ne Itali prezantohet nje artist arbersh dhe nje mbasdite
kulturore teresisht kushtuar ketij komuniteti. Shkelqesia e ti zoti
Ll.Kola theksoi gjate pershendetjes se sikunder arbereshet nuk harrojne
kurre origjinat e veta, eshte detyre e te gjitheve ne te mos harrojme se
ky komunitet kaq i madh dhe me vlera te jashtezakonshme duhet konsideruar
nje nga trashegimtaret me fanatik te cilet kane ruajtur gjuhen, zakonet,
traditen shqiptare dhe per kete duhet te kene patjeter mbeshtetjen tone.
Morren pjese ne kete
mbremje prof.Italo Fortino i cili mbajti nje kumtese te shkurter rreth
kultures arberesh, nje realitet qe sot e percjellim edhe nepermjet ketij
artisti, perngjasimet dhe transformimet e saj ne vite duke filluar qe prej
poetit Jeronim De Rada e deri tek femijet me te vegjel artist arberesh te
ansambleve folklorike, traditen e bukur per te ruajtur ende ritet dhe
zakonet e ndyshme qe e bejne kete komunitet teper origjinal nder shume
pakica te tjera etnike ne Itali, krenarine qe ndjene keta arbereshe si
pasardhes te Arberise, Shqiperise dhe shqipatreve.
Nje jete e tere ne
fushen e e poezise dhe muzikes, ne artin e te krijuarit dhe ne zgjedhjen e
tij nder dy kulturat italo-arbersh eshte padyshim nje dedikim dhe
perkushtim qe Pino ka mundur ta realizoje me sukses. Nje analize dhe
pershtjellim te gjithe karrieres se tij e beri studiuesja dhe perkthyesja
italalo-shqipatre dok.Katerina Zukaro. Ajo theksoi se poezia e Pinos
dallohet nga varg origjinal ne simboliken e vjeter te arberishtes, nje nje
shtrirje te gjere ne shume metafora e krahasime ku ai si studiues i
gjuhesise ka mundesine te realizoje kete hapsire, si poet ai ka meritat
sepse ne vargun e tij gjen artin qe e lakmon gjithkush ne force e ne
shpirt, ai eshte nje poet qe nepermjet vargut eshte nje vezhgues teper i
kujdesshem ne te gjitha tematikat e trajtimit te realiettit te sotem, por
ne menyre te vecante ne poezine e tij spikat malli, dashuria dhe deshira
per te perjetuar Arberine. Ishte mik i ftuar ne kete mbremje edhe poeti i
madh i trojeve shqiptare Ali Podrimja, nje takim kulturash dhe trojesh
teper emocionues sikunder e theksoi edhe Podrimja ne fjalen e tij. Arti
dhe kultura tha ai, ben te mundur te mbledhin bashke Shqiperine e madhe
kudo eshte shperndare per ti treguar se ky vend asnjehere nuk humbet,
Dardania, Shqiperia, dhe brigjet arberesh ndejten dhe kuvenduan shume afer
dhe kapercyen ndarjet tragjike te historise. Ishin te pranishem ne kete
mbremje perfaqsues te komunes se Romes per arbereshet, shkrimtare,
gazetare, studente te albanologjise etj. Ne terracen e kesaj ambasade ne
fund te ketij takimi u dha nje rinfresco nen tingujt e muzikes dhe
vargjeve arberesh Jemi nje kulture qe nuk mund te vdes. Pino Cacozza
artedashesitt shqiptare ende nuk ka mundur te pershendes ne skenat
shqiptare, megjithate per ata qe deshirojne dhe pelqejne artin e tij te
bukur ne kerkuam nje interviste.
Kush eshte Pino
Cacozza dhe origjinat e tij?
Jam nje
arberesh-shqiptare me rrenjet e tij ne Arberi. Kam lindur ne S.Demetrio
Corona, vendi i te madhit Jeronim De Rada ne Kalabri ku jetoj se bashku
me familjen time, nje vend ku gjendet nje komunitet i gjere arberesh dhe
qe ka ruajtur te gjalle kulturen dhe cdo gje shqiptare. Nje njeri studioz
dhe me shume interesa, i dashuruar pas poezise dhe kenges. Edhe pse kam
studiur gjuhesi dhe punoj si petagog i gjuhes franceze , per asnje cast
nuk kam mundur te ndaje prej vetes kulturen dhe artin tim te cilet jetojne
me mua paralelisht duke mbushur jeten dhe ekzistencen time. Nuk mendoj
kurresesi se pikerisht ajo kultura, trasmetohet vetem me trashegimnine
gjakesore, por me ndjenjat, pulsimet qe krijojne emocione te secilit kur
nje zemer rreh per dicka qe i perket.
Cperfaqeson per ju
albumi Historia dhe nje pjese e Arberise brenda tij?
Albumi Historia
eshte nje permbledhje kengesh-poezi me domethenese te gjithe karrieres
time rreth 30-vjecare.Aty eshte nje pjese e atij komuniteti arberesh i
cili perfaqesohet ne zonat qendrore dhe jugore te gadishullit Apenin me
kulturen e vet per me teper se 5 shekuj. Nje kulture qe ka mbijetuar ne
cdo kohe duke kaluar cdo limite dhe veshtiresi historike dhe jetesore, nje
kuture qe jeton ende e ndezur ne ditet e sotme.Jane 17 kenge ne rradhitjen
e tyre kronologjike ne te cilat pasqyrohen momentet me te rendesishme te
krijimit dhe formimit tim si artist:
-jane kenget e para ne
te cilat kane gjetur shprehje tradita shume e pasur arbereshe qe
kurorezohet me krijimin e Festivalit Mbarekombetare te Kenges Arbereshe
(1970-19809),
-raportet dhe
bashkepunimet me miqte artiste shqiptare (1973-1993), pjesemarrja e
paharrueshme ne festivalet e Gjirokastres dhe kapercimi per here te pare i
kufijve shqiptare, javes se kultures apo aktiviteti i Festivalit te
muzikes se lehte,
-kenge dhe poezi te
cilat jane bere simbol te ringjalljes dhe rithirrjes se identitetit
kombetare, historise, kenge qe jane bere nje pasuri e gjithe trojeve
Arberore.
Ky album eshte nje
pjese e historise dhe e gjithe ekzistences time, eshte udhetimi im ne
Arberi dhe Shqiperi.
Prezantimi juaj ne
Rome eshte hera e pare ne institucion shqiptare si artist.Si e perjetuat
ate?
E kam frekuentuar
Shqiperine ne fillimet e viteve 1977. Kam marre pjese ne disa aktivitete
sikunder ka qene ai folklorik i Gjirokastres, po ashtu i pari arbersh qe
merr pjese si konkurrues ne festivalin kombetare shqiptare ne vitin 1992
ku rradhitem nder vendet e nderit te klasifikimit. Ne vizitat e tjera kam
qene ne seminare apo takime te tjera ne fushen e gjuhesise dhe te letrave.
Por kjo eshte hera e pare qe shteti shqiptare nepermjet perfaqesise se
vete prane ambasades shqiptare ne Rome, organizon nje prezantim zyrtare si
artist dhe artin tim. Per mua eshte nje shenje mirenjohje qe i behet
aktivitetit tim, vleresim i nje pune te palodhur dhe kostante per tju
dedikuar pasioneve dhe njohjeve te mia artistike, kulturore dhe shkencore.
Mund te them qe ishte nje nder i madh dhe qe provova emocione te fuqishme,
bile do ta krahasoja me gezimin dhe lumturine qe ndjen nje femije kur
pergezohet nga nena e vete edhe pse e larget, krenare per gjithcka qe i
kam ndertuar e dhuruar, dhe une duke mos harruar asnjehere dashurine qe
kam dhe deshiroj per te.
Si kane lindur
fillimet tuaja ne fushen e artit e ne menyre te vecante te poezise?
Kam filluar te krijoj
qysh ne moshen time te adoleshences duke shfetuar permes letersise latine
e greke, veprave te medha te letersise franceze dhe asaj italiane. Me pas
i perkushtohem notave muzikore duke qene gjithmone i terhequr nga
kantautoret Fabrizio De Andrč, Luigi Tenco, Giorgio Gaber, Francesco
Guccini e Pierangelo Bertoli, ku ky i fundit ka qene edhe nje nga
keshilltaret e mi me te afert. Askush nuk e kishte menduar te degjonte ne
vendin tim vargjet e mia, askush nuk do ta kishte menduar qe te mund te
mbaje ne kujtese vargje te tera dhe ti perserisje ato vazhdimisht. E
megjithate une e parashikova nje gje te tille per veten time duke mesuar
veprat e De Rades, Serembes, Santori etj. Duke degjuar e frekuentuar korin
e kishes dhe kersherine qe ndjeja duke degjuar interpretimin e tyre,
recitimet dhe shkelqimin ne syte e ketyre njerezve, pata deshiren qe edhe
une sado pak te arrija te prekja zemren dhe emocionet e ketyre njerezve
nepermjet artit tim, te kembengul ne deshirat e mia per te komunikuar dhe
dedikuar atyre dicka te bukur. Kjo me beri qe me pas gjithcka e imja ta
beja edhe te tyre dhe si nje artist qe nuk duhet te humbas, kuptova se
vargjet dhe muzika ime duhet te arrinte tek populli, se si nje artist i
vertete mbetet i tille kur krijon, emocionon dhe jeton ne mes te njerezve.
Si nje njohes i mire i
kultures arbereshe dhe trashegimnise se saj, a mund thoni si percillet sot
kjo tradite?
Besoj se e preka edhe
pak me pare si teme.Kultura arbershe jeton dhe eshte shume krijuese ne te
gjitha fushat, ne tradicionet qe ndjekin hap pas hapi jeten dhe
materializmin e saj, perdorimi i kostumeve tipike dhe shume luksoz te
grave dhe vajzave arberesh qe domiojne ne festat dhe vallet tona, kenget
polifonike dhe alternimi me notat e kengeve moderne, ritet fetare dhe
kuzhina, por ajo qe eshte me e rendesishme eshte nje hapsire e madhe
ndjenjash te forta patriotizmi qe i kapercen te gjitha. Me kete dashuri
dhe impenjim ne mundohemi ta percjellim kulturen tone edhe ne brezat me te
rinj arbershe duke patur parasysh qe jetojne ne nje vend te mbrekullueshem
si Italia qe per ne eshte dhe mbetet nje atdhe i dyte i dashur, por qe
influenca dhe ndikimi i saj mbetet gjithmone i paevitueshem.
Komuniteti arbershe
eshte shume i organizuar por disi individual ne lidhjet e tij me
Shqiperine.Mendoni se mungojne hapesirat e duhura?
Mendoj se lidhjet me
Shqiperine jane themelore per te krijuar dhe forcuar me tej gjithe
Arberine dhe trojet shqiptare. Shqiperine e martirizuar ne e kemi qare,
Shqiperine e lulezuar ne e kemi kenduar, Shqiperine e kryqezuar ne e kemi
ndihmuar. Sot qe Shqiperia eshte e lire dhe e gatshme per te luajtur rolin
e vete ne Europen e Madhe, ne i kerkojme asaj, Nenes, te ndihmoj femijet vete
te larget per te jetuar me mire kete raport. Ne qoftese poezite dhe kenget
e mia nuk do ti recitoja o kendoja per te gjithe shqiptaret cfare kuptimi
do te kishte? Per kete mendoj se eshte e nevojshme te jemi nen nje kulture,
nen nje prodhim artistik e bashkepunim muzikor, te jemi se bashku ne nje
ruge ku udheton kultura shqiptare.
E shihni si nje
mundesi per te ardhmen takime te tilla pertej detit edhe me artiste te
tjere arberesh?
Per mua eshte vertet
nje enderr. Ndodh qe shpeshhere e shikoj poezine dhe kengen time dhe jo
vetem, por edhe te artisteve arberesh neper skenat dhe sheshet e te
gjithe Shqiperise. Ndej emozione, por menjehere zgjohem dhe e rigjej veten
time po ne nje vend qe dua, me shtepi te gurrta e antike qe gjenden afer
njera tjetres duke perngjasuar si ishuj te vegjel shkembore buze detit.
Une jam poet i nje vendi te vogel qe me karakteristikat e veta po shkon
gjithmone drejt zhdukjes. Por ndoshta ne kete univers te globalizacionit
do te jene pikerisht gjerat e vogla qe ne mund te bejme per te shpetuar
gjithcka te bukur te njerezimit, qofte edhe nepermjet artit tone.
Kur mund te vizitoni
serisht Shiperine?
Neser, pasneser,
gjithmone
sa me shpejt te mund, jam gati.
Dicka per aktivitetin
dhe punen tuaj ne te ardhmen?
Nderkohe jami angazhur
me promovimin e ketij albumi ne vende te ndryshme po ashtu nen shoqerimin
e recitalit Rrenjet e Arberise, nje bashkepunim midis vargjeve dhe
muzikes qe tregon per historine tone etnike bazuar ne ndenjat.Per se
shepjti do te dal me nje permbledhje poezish dhe nje nje album te ri
muzikore. Jam ende duke punuar per kete. Shpresoj qe kesaj here te kem
admirues dhe kritik artedashesit shqiptare ne Shqiperi.
Arta
Mezini
A.Mezini.©AllRightsReserved
|