ÇFARË QYTETARIE DUHET TË KENË MËRGIMTARËT KOSOVARË ?!

Romë, 1 nëntor 2002 (QIKSH Albeuropa // RTK // ARBITALIA // Bota Sot – Engjëll Koliqi)

     Me pamundësinë që të kthehen në atdhe, ku ende problem i parë është shkalla shumë e lartë e papunësisë, edhepse kanë kaluar afër tre vjet e gjysmë nga përfundimi i luftës, ende mbi një e treta e popullsisë së Kosovës vazhdojnë jetën e vështirë mërgimtare, nëpër vende të ndryshme anembanë Europës, por edhe në kontinentet tjera madje edhe tejatlantike.

     Përveç punëve të rënda, problemeve të përditshmërisë mërgimtare dhe të mallit të madh për atdheun dhe më të dashurit atje, shpirtin mërgimtar të bashkatdhetarëve tanë po e rëndojnë shumë edhe hallet dhe problemet e rënda të natyrës administrative, duke filluar me pajisjen e tyre me dokumente personale. Janë të shumtë bashkatdhetarët tanë të cilët në mungesi të dokumenteve të ndryshme personale, siç janë çertifikatat nga amza e të lindure, të kurorëzuarve, të vdekurve, të bashkësisë familiare dhe të tjera që dalin nga organet e anagrafisë ofiqare, po humbin shumë të drejta në vendet e punës dhe në marrjen e shtesave familiare. Falë edhe injorancës apo qëllimeve jo të mira të burokracive të vendeve të ndryshme, janë të shumtë bashkatdhetarët tanë që për pajisjen me dokumente personale ua mësyejnë zyreve të shërbimeve konsullore serbiane në vendet ku ata ndodhen, por edhe në qytete të ndryshme të Serbisë, ku ndodhen amzat e ofiqarisë së Kosovës të marra nga pushtuesit gjatë luftës.

     Në mungesë të ministrisë së jashtme dhe të doplomacisë së Kosovës, institucionet ekzistuese dhe liderët politikë duhet të kërkojnë me këmbëngulje nga administratorët ndërkombëtarë që të lëvizin urgjentisht për zgjidhjen e këtyre probleme, që mund të duken të vogla, por janë aq të mëdha saqë mund të ndikojnë edhe në zgjidhjen e statusit përfundimtar të Kosovës, sepse Serbia din të dalë para instancave ndërkombëtare me lista konkrete të banorëve të Kosovë, që janë të shumtë, që edhe pas luftës vazhdojnë të pajisen me dokumente personale të lëshuara nga administrata serbiane, duke pranuar kështu edhe qytetarinë serbiane. Hapi i parë që duhet të ndërmerret në këtë drejtim është mundësia e marrjes së vizave për të gjitha shtetet, në Prishtinë dhe hapja e përfaqësive të Kosovës në të gjitha vendet europiane dhe më gjërë, ku jeton një numër i madh i mërgimtarëve kosovarë. Nëse kjo pengohet me arsyetimin se nuk i ka Kosova institucionet diplomatike, atëherë si zgjidhje e menjëhershme dhe e përkohshme mund të jetë hapja e zyrave administrative të UNMIK-ut brënda përfaqësive të OKB-së në shtete të ndryshme, ose brënbda përfaqësive të OSBE-së apo të IOM-it (Organizatës Ndërkombëtare përMigracionet).

     Le të veprohet sa nuk është bërë shumë vonë - tërheq vërejtjen kryesia e Bashkimit të Shoqatave Shqiptare dhe Arbëreshe në Itali - sepse do të detyrohemi të fillojmë protesta anembanë Europës, por edhe në Prishtinë.